Affetmiyorumaffet Mahler, Gustav | Senfoni No. 2 Resurrection ( Yeniden Diriliş )

Spread the love

 

 

Mahler was here!

 

Soğuk ve yağışlı bir geceydi, alt kattaki kapı çalındığında geleni tahmin etmiştik, Mahler diye birisi gelecekti; herhalde zile sadece bir defa basan bu kimse de Mahler olmalıydı, altılı ganyanın açık olduğu yarış gazetesini koltuğumun yanındaki masaya bırakıp odadan çıktım, aşağıya yavaş adımlarla inip kapıyı açtım, uzunca boylu, ince çerçeveli, gözlükleri olan birisi:

“Sizi bekliyorduk, Mahler değil mi? Şu korno tamircisi…”

“Öyle, geç kalmadım umarım…”

“Tam zamanında, aslında geç kalsanız iyi olurdu, şu kornonun sesini hiç duymak istemem şu an…”

“Korno ne tarafta?”

“Üst katta, sizi bekliyor efendim, şu taraftan…”

Kapıyı kapattım ve merdivenlerden çıkan Mahler’in arkasından seslendim, merdivenleri çıkınca soldaki iki kanatlı kapı, ne içersiniz?”

“Sütlü çay?”

“Sütlü oralet deneyebilirim isterseniz, sadece oralet var…”

“Peki, o da olabilir…”

 

Mahler der ki: For myself I know that, as long as I can summarize my experience in words, I would certainly not make any music about it…  Photo vaziyeti: Gustav Mahler in New York City 1910

 

 

Affetmeyensanat: Ta Viyanalardan kalkıp yayınımıza katıldınız, bunun için…

Mahler: Önemi yok, ilk defa geldiğim bir şehirdi, memnun kaldım…

Affetmeyensanat: Çalanı duyuyorsunuz değil mi?

Mahler: Sanırım Mahler’in ikinci senfonisinin girişi bu…

Affetmeyensanat: Oraletinizi soğutmayın… Yanlış hatırlamıyorsam ilk olarak 1895’de seslendirilmişti…

Mahler: Öyle, Mahler 1888 de başladı, altı yılda bitirebilmişti…

Affetmeyensanat: Mahler derken… Bir yabancıdan bahseder gibi bir haliniz var…

Mahler… Öyle aslında, bu nedenle buraya geldim zaten…

Affetmeyensanat: Peki, önce isterseniz şu yayını bitirelim, sonra bu durumu konuşalım yayın dışında… Mahler deyince nedense ikinci senfoni hemen akla geliyor, öbür dünya yaşamını ve dirilişin güzelliğine dair görüşleriniz var bu senfonide… Bir uzaktan seslenen var, kendi dünyanızı oluşturmaya başlıyorsunuz o uzaktan gelen ses ile… Doksan dakika herhalde bunun için çok uzun olmamalı…Her ne kadar bu senfoni uzun bulunsa da…

Mahler: Biraz uzun oldu sanırım, belki kısaltırım…

Affetmeyensanat: Artık kısaltamazsınız…

Mahler: Neden?

Affetmeyensanat: Çünkü… Hiç, bu senfoni hangi tondaydı dostum?

Mahler: Bunu pek düşünmedim aslında, C minör ve E  major arasında gezip duruyorum…

Affetmeyensanat: O halde do minörümsü mi bemol majör diyelim…

Mahler: Nasıl isterseniz, şu şeyin adı neydi?

Affetmeyensanat: Oralet o dostum, içinde boğulmamış bir çocuk varsa sana güzel gelir… Ölü çocuk şarkıları besteleyen birisi olarak sevmiş olabilirsin…

Mahler: Fena değilmiş…

Affetmeyensanat: BBC müzik dergisinin yaptığı bir ankette bu senfonin tüm zamanların en büyük beşinci senfonisi seçilmişti…

Mahler: BBC?

Affetmeyensanat: BBC, bir yayın kuruluşu… Bağımsız…

 

 

AFFETMEYEN ANALİZ

Gustav Mahler | Senfoni No. 2 Resurrection ( Diriliş )

 

Enstrümantasyon

Senfoni görüldüğü üzere gayet  küçük! bir orkestra için yazılmış:

Ağaçüflemeliler:
4 flüt 
4 obua, İngiliz kornosu
3 B  , A, C klarnet, bas klarinet 
2 E  klarnet
4 fagot, kontrafagot 
Pirinç
10 korno 
10 trompet 
4 trombon
tuba
vurmalı
7 timpani 
2 bas davul
birkaç trampet 
2 çift zil
2 üçgen
2 tam-tams 
fırça baget 
3 derin, tonsuz çan
glockenspiel
Klavyeler
org 
Sesler
soprano solo
alto solo 
karışık koro 
Telliler
2 harp 
1. kemanlar
2. kemanlar
viyola
viyolonseller
çift ​​bas

BÖLÜM 1

Allegro. Maestoso. Mit durchaus ernstem ve Feierlich Ausdruck. [ Bir ucundan diğerine affetmeyen yakarı ve ciddi bir ifade ile ( bir bu eksikti ) ]

Mahler, henüz ikinci senfonisi olmasına rağmen bu senfonisi ile bir Beethoven, bir Schubert ve bir Bruckner’in senfonilerinin yetkinliğine ulaşabilmiştir denebilir… Tematik öz, mimari yapı, hüzünlü sesler ve akış halindeki düşüncenin birden kesilmesi, cenaze yürüyüşleri, bu senfoninin ilk bölümünde ilk akla gelen şeyler…

Olay mahalli 1:

İşte C minördeki ilk hareket, do ile uzun bir sesleniş, re ile seslenişe eklenen beklentili bir yankı, fa ve pizzicato la bemol ile seslenişinin yürüyen beklentili bir hareket ile devam etmesi, bu ilk ölçüler birkaç farklı düşünce içerse de sanki bir cenaze alayını hatırlatıyor… Bir Wagner havası da yok değil…

 

Olay Mahalli 2:

 

Hareketin biçimsel yapısı değiştirilmeye mi çalışılıyor, yine bir sonat formuna gidiyoruz. Sergileme çeşitli biçimlerle tekrarlanacak. Buradaki gelişmeye dikkat etmeliyiz, bu şüpheli hareket senfonide daha sonra bir çok bölümde kullanılabilecek çeşitli fikirler sunuyor.

 

Olay Mahalli 3:

 

 

Mahler, hareket için pencereyi açıyor ve farklı bir ton çerçevesinden içeriye bakmayı deniyor. Dikkat edilirse ikincil tema, ilk olarak E majöründe (F  majör, E ♭ napoliten )…

 

Olay Mahalli 4:

 

Beklenmedik bir anahtara ulaştık ve anahtarı yavaş yavaş çeviriyoruz. Yeniden tekrarlama orijinal E majördedir (F  major), enfonik yapının en önemli hedefi E  majör…

Affetmiyorumaffet Mahler, İngiliz Kornosuna yüklediğin o ikinci pastoral tema için!

Klarnetin temayı desteklemesine gerek yoktu!

İşte, şüphelinin takma adı: İngiliz Kornosu… İsme bak! Tespitlerimize göre, tüm dünyada İngiliz Kornosu olarak adlandırılsa da  şüphelinin ne İngilizlerle ne de korno ile hiçbir ilgisi yoktur. Şüpheli en son A. Dvořák‘ın 9. Senfonisinin ağır bölümün temasında görülmüş. Şimdi de Mahler’i dünyadan çıkarmaya çalışıyor!

 

  1. İlk bölüme baktığımızda tonik melodik diziler, majör ve minör modların değişimi gibi oldukça klasik yapıları görmek mümkün, daha sonra olan oluyor zaten, iki ana tematik unsurla birlikte yavaş yavaş finalin kıyameti olan temanın bize önerilmeye başlandığını görüyoruz. C majöre aktarılan aynı ikinci tema, İngiliz kornosunun zenginleştirdiği uzun ve sakin bir bölümle gelişmeyi başlatıyor.

2. İlk temanın dramatik ve anlamlı bir şekilde detaylandırılmasından ( gelişmeden çok detay ekleniyor sanki )  sonra, daha sakin yeni bir pastoral sahne ile tema gelişmesini sürdürüyor.

3. Sonra ana temanın öfkeli bir dönüşü, tam-tam ve timpani’nin şiddetli vuruşları ve E minörün “yanlış görünen” ton duygusuyla beklentili bir halde aniden kesintiye uğranıyor.

4. Yavaşça azalan bir beklenti bu serbestliği kesintiye uğratmaya başlıyor.

5. Pianissimo ile biraz duruyoruz ve ikinci bir gelişme başlar. ( Bir bu eksikti diyemiyoruz… )

6. Altı korno ile yeni bir söylem başlıyor,  daha sonra finalde başrol oynayacak yapıları görmeye başlıyoruz.

7. Senfonik bir yükseliş halindeyiz, ilk temanın orijinal halinden geri dönüşüne kadar yukarılara çıkmayı sürdürüyoruz.

8. Çok kısa bir özet, ardından temaların yavaş yavaş yıkıldığı ( başka ne denebilir ki… ) görkemli bir coda tarafından beklenmedik yerlere uğruyoruz.

9. Her şey bu çöküşlerden biriyle bitiyor … Daha sonra finalde rol alacak olan ciddi bir koral bize göz kırpıyor.

10. Sonra kendi kendimize mırıldanıyoruz:

Ey Theodor Adorno,

Her şey bu çöküşlerden biriyle başlıyor!

Gustavo Dudamel / SBSOV Mahler: Symphony No. 2 Mov I:

Bu doz fazla gelmiş olabilir; beş dakika dinlenmen yerinde olabilir.

BÖLÜM 2

Andante moderato. Sehr gemächlich. Nie eilen. ( Çok yavaşça. Asla acele etmeyin. )

 

Olay Mahalli 1:

 

Üç sekizlik bir ritim ile başlıyoruz, ikinci hareket A  majörde hassas bir ilerleyiş…Bakalım şimdi ne gelecek?

Olay Mahalli 2:

 

Tekrar ppp den inişe geçtik, Bu hareket yapısal olarak, Mahler’in en basit hareketlerden biri olmalı, ölen kişinin hayatındaki neşeli zamanların anısı…

 

  1. İlk şarkının destansı uçuşu ile ikincisinin nefesi arasındaki üslup ve Mahlersel iklime uyumsuzluktan ötürü Mahler ilk önce aralarında bir kaç dakika ara vermesini talep etmişti.
  2. O zamanlardan beri pek kimse buna önem vermedi ve aradaki bu duraklamadan vazgeçti.
  3. Mahler, ikinci bölümden sonra ana temanın ikinci sergisine eşlik eden o karşı-vokal ile gurur duyuyordu söylediklerine göre.
  4. Dinlemeye devam edelim, sessizce…
Mahler – Symphony No. 2, 3rd Movement – Georg Solti:

BÖLÜM 3

Uhig fließender Bewegung ( sessizce akan bir hareket ile)

Olay Mahalli 1:

Şu işe bak bildiğin scherzo bu. Bu temayı daha önce bir yerlerden duyduğumu hatırlıyorum. C minör tonunda ve iki güçlü ve kısa timpani vuruşu ile üçüncü kısım açılıyor.

 

Olay Mahalli 2:

Yukarıdaki o iki timpani vuruşunu daha yumuşak iki vuruş izledi ve daha sonra şu yukarıdaki dizi çalmaya başladı, Yahudi halk müziğine referanslar içeren bir hareket sanki bu, bu hareketin temposu ise daha yumuşak timpani vuruşları ile sürüyor.

 

Olay Mahalli 3:

Bu da nedir şimdi… Böyle bir akor gördüğümüze göre kesin bir kaza oldu.

 

Mahler’e göre bu akor herhalde “bir umutsuzluk çığlığı” ya da  “bir ölüm çığlığı” olan hareketin zirvesi olmalı.

 

  1. Bu hareketten sonra üçüncü bölümün çalındığı salonu sel basıyor ve sahneden balıklar yüzmeye başlıyor.
  2. Mahler’in hemen hemen eşzamanlı olarak oluşturduğu “Des Knaben Wunderhorn” dan “Des Antonius von Padua Fischpredigt” in düzenlenmelerini duymaya başlıyoruz her yandan yüzen balıklar geçerken.
  3. Bu bölüm ne kadar da kıvrımlı.
  4. Mahler yazışmalarında bu kıvrımlı kısmın  St. Anthony Padua’nın balıklara vaaz etmesine gönderme yapıyor ve bunun onun sarhoş olduğu anlamına gelebileceğini ifade ediyor.

 

Vaziyetin ne olduğuna şuradan bakılabilir:

Ezgi gayet hoşmuş, ne dersin?

 

Vaziyet: St.Anthony preaching to the fishes, Padua, Mural Fresco

Affetmiyorumaffet Berio, seninle bir konuda anlaşalım; bu senfoni konusunda seninle anlaşabileceğimiz hiçbir vaziyet yok!

Olacak iş değil, bu kısmı daha önce duymuş olmalıyım demiştim değil mi işte:

 

 Luciano Berionun Sinfonia’sının üçüncü bölümü:

Pappano cond. Orchestra of the Academy of Santa Cecilia, Rome and Swingle Singers in 2007’s Proms

Mahler: Symphony No. 2 Mov III

Simón Bolívar Symphony Orchestra of Venezuela Gustavo Dudamel, conductor

 

 Şu işe bak sen: Luciano Berio’nun Sinfonia’sının üçüncü bölümü için Mahler bir temel oluşturuyormuş. diğer yapılara çok fazla alıntılar var ve bir sürü referanslar eklenmiş, adeta Mahler bir kolaj bir yapay çerçeve içerisinde zorla ya da zorlukla kullanılmaya çalışılıyor.

 

BÖLÜM 4

 

Urlicht ( Saf Işık ). Sehr feierlich, aber schlicht ( Çok ciddi ama mütevazi ) 

Olay Mahalli 1:

 

Dördüncü bölüm olanUrlicht ‘e gelmiş bulunduk, bu kısım Finale’ye giriş niteliğinde bir alto tarafından söylenen bir Wunderhorn şarkısıdır.

♭ major’un uzak anahtarında ( epey uzak ) yer alan şarkı, dünyadaki dertlerden kurtulmanın özlemini anlatıyor ve bu da Finale’deki cevaba ara vermeden geçmeye neden oluyor.

 

  1. İlk hareketin ve işkenceci Scherzo turunun “işkence eden” sorularını takiben, çocukluğa geri dönen insan, bir belirsizlik ve şüphe duymaz artık.
  2. Finale bir geçiş olarak hizmet edecek ve ilk kez insan sesini bize tanıtacak olan bu bölüm, Wunderhorn-Lied’de yer alan bir ışık parıltısını senfoni formunda ışıldatıyor.
  3. Viola-bass üzerinde ilk yükselen motif, şimdiden umut verici. Bu yapı, pirinç üflemeliler tarafından nazikçe hatırlatılan ve çocukluğun naif ve barışçıl inancını doğrulayan ciddi bir koralde ile devam ediyor.
  4. Daha sonra,  yükselen ama güçlendirilmiş aynı tema, Finalin Dirilişi haline gelecektir.
  5. Orta bölümde ( da kam ich auf einen Breiten Weg ), umut onaylanıyor, şüphenin üstesinden geliniyor ve Lied bir kesinlik ve sessiz bir ecstasy hissi ( bir çok araştırmacı nedense buna ecstasy hissi diyor, bu araştırmacıları da biraz araştırmak gerek, biz coşku hissi diyelim de başka yerlere çekilmesin ) ile biter.

Mahler: Symphony No. 2: Mov. 4

Conducted by Leonard Bernstein Sheila Armstrong, soprano Janet Baker, mezzo-soprano:

Mahler: Symphony No. 2: Mov. 4

Conducted by Gustavo Dudamel Miah Persson, soprano Anna Larsson, mezzo-soprano:

BÖLÜM 5

Im Tempo des Scherzos ( scherzo temposunda)

 

Finale en uzun bölüm, yarım saatten fazla sürüyor. İki büyük parçaya bölünmüş halde, İlk kısım enstrümantaldır ve epizodiktir, çok çeşitli ruh halleri, tempo ve anahtarlar içerir, malzemenin büyük bir kısmı, önceki hareketlerde duyulanlara dayanır, fakat aynı zamanda sonat ilkelerini de gevşek bir şekilde takip eder. İkincisi kısım koro girişi ile başlar ve formu biçimlendiren  hareketin metinleri tarafından yönetilir. Yeni temalar tekrar tekrar kullanılır ya da değiştirilir.

 

Affetmiyorumaffet Mahler: Kıyamet gününün önceki gecesinde tek başına bıraktığın ve korku içinde çırpındırdığın o kuş için… Hay canına yandığım, koskoca dünyada tek başına bıraktığın o çırpınan kuşun son ötüşü de neyin nesidir…

“Bu yapıtın son bölümünde kıyamet gününden önceki gecenin gelişini anlatan, tek başına kalmış ve korku içinde çırpınan son kuşun ötüşünü ve koronun “uyan, uyan bakalım!” sesiyle mahşer gününün gelişini betimleyen çizgiler kolayca unutulmaz.” Kurt Sachs, Dünya Müzik Tarihi, İlhan Usmanbaş çevirisinden

 

Beşinci bölüm, üçüncü hareketin doruk noktası olan “umutsuzluk çığlığı” ( öyle demeye karar verdik ) ile başlayan uzun bir giriş ile açılır, ardından koral bölümde yapısal müzik olarak yeniden ortaya çıkan bir temanın sessiz sunumunu izler.

Olay Mahalli 1:

Evet, bu vaziyeti biliyoruz,

 

Olay Mahalli 2:

Tuhaf şey, kornolar burada  offstage değil mi, daha doğrusu neden sahne arkasından borularını öttürüyorlar?

Olay Mahalli 3:

İlk tema grubu, ilk hareketten “Dies Irae” temasını yineliyor ve daha sonra koroların ilk sözlerini duyuyoruz, son olarak da bir fanfara dönüşecek olan “diriliş” teması ortaya çıkmaya başlıyor.

Olay Mahalli 4:

 

İkinci tema, koro bölümünde alto solo için müzik sağlayan uzun orkestranın temel malzemesidir. Sergi, ilk tema grubunun yeniden düzenlenmesi ile sonuçlanır. Bu uzun açılış bölümü finalin koro bölümünde önemli hale gelecek olan bir dizi temayı sunmaya hizmet ediyor denebilir.

 

  1. Geliştirme bölümü Mahler’in “ölülerin yürüyüşü” dediği vaziyettir. Gongların kullanımını içeren iki  long drum rolls ile başlar.

Bu bölüm belki de Mahler’in altıncı senfonisinde kullanacağı şu çekicin izlerini taşıyordur.

 

2. Dies Irae’yi geliştirmeye devam ediyoruz, çaresizliğin çığlıklarından diriliş temalarına ve motiflerine yaklaşıyoruz, bu bölüm aynı zamanda, daha önceki materyallere dayanan bir dizi başka temayı da epizodik olarak belirtir.

3. Tekrarlama, yürüyüşle çakışıyor sanki ve sadece ilk tema grubunun kısa ifadeleri yeniden belirleniyor.

4. Orkestra recitative’i ( konuşması diyelim ) tam olarak tekrarlanır ve bu kez, bir grup pirinç ve perküsyondan ( bazılarının apocalypse’in yedi trompeti olarak açıkladığı) perde kesintileriyle eşlik edilir. Bu, açılış giriş bölümünün yeniden düzenlenmesine yol açan bir zirveye uzanır.

Şu vaziyet:

5. Tonal olarak, bu ilk büyük bölüm, hareketin araçsal yarısı diyebileceğimiz F minör üzerinde düzenlenmiştir. Daha önceki hareketlerin iki anahtarını anımsatan girişten sonra, ilk tema grubu tamamen F minörde ve subdominant olan B  minördeki ikinci tema grubunda sunulmuştur. Birinci tema grubunun yeniden düzenlenmesi baskın ise C majörde gerçekleşir.

6. Gelişme bölümünde, aralarında A majör,  F majör de dahil olmak üzere bir dizi anahtarın araştırıldığını duymaktayız. İlk hareketin aksine, ikinci tema tonik anahtarda beklendiği gibi tekrarlanır.

7. Girişin yeniden düzenlenmesi tematik ve tonal olarak ikinci büyük kısma geçişi getirir: C ♯ minörden paralel D  majörüne – dominant F  minöre – oradan da kim bilir nereye…

8.  Epiphany, flüt tarafından güçlü biçimde ve sahne arkasında gezinen trompetlerle birlikte geliyor. ( Bu trompetlerin sahne arkasında ne işi var? ) Koral bölüm G  majörde başlar.

 

Olay Mahalli 1:

 

Koro sessizce hareketin ortalarındaki ilk istasyonu geçmeye başlıyor.

 

Olay Mahalli 2:

 

Koro bölümü, öncelikle metin tarafından, hareketin daha önceki bölümlerinden gelen müzikal materyaller kullanılarak organize ediliyor.

(Bas basamağının altındaki B  , koro bas bölümünün dört katıdır: üçü koro girişinde ve yine “Hör ‘auf zu beben” kelimelerinde. Standart klasik repertuardaki en düşük sesli notadır. Bu notaları söyleyemeyen baslar sessiz kalırlar.) İlk iki kısmın her birini, bir enstrümantal interlude izler; ardından alto ve soprano soloları ile: “O Glaube”

 

Olay Mahalli 3:

 

Recitative melodi’ye dayanarak, koro tarafından söylenen dördüncü dize gelir; ve beşinci dize iki solist için bir düet biçiminde ilerler.

 

Açılış dizeleri, G ♭ majörde duyurulur , solo ve B ♭ minörde dördüncü dize (orjinalinin belirtildiği anahtar) ve A ♭ majörde düet olarak sunulan bir yapı duyarız . Senfoninin hedefi, E  major: açılış C minörünün ilgili majörü…

Ardından koro düeti: “Mit Flügeln”

Sekiz ölçüden sonra yapı G majör (ancak hiçbir zaman üzerinde kalınmıyor) kıyılarına vuruyor.

 aniden “Sterben werd ‘ich um zu leben” metnine geçiş yapıyor ve son bir dizenin sonrasında  sessiz bir orgun (” Volks Werk ” olarak işaretlenmiş) girişi ile devam ediyoruz.

Koro ile “mit höchster Kraft” kısmının söyleme talimatı veriliyor ve en yüksek güçle bu kısım söyleniyor.

 

Enstrümental coda bu ana anahtarda da oluşturuluyor ve buna derin çanların çekilmesi eşlik ediyor. Mahler, bu performanslar için gerçek kilise çanlarını satın almak istemiştir. Mahler bu hareketi şöyle yazıyor: “Artan gerilim, son zirveye kadar ilerliyor, kendimi kaybetmeme neden olacak kadar muazzam bir şey, şimdi bu nasıl bitti, bunu nasıl yazmaya başladım. Affetmiyorumaffet.”

 

 

 

 

Kullanılan metinler:

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM:

Orijinal Almanca
Urlicht
O Röschen rot!
Der Mensch liegt in größter Not!
Der Mensch liegt in größter Pein!
Je lieber möcht’ ich im Himmel sein.
Da kam ich auf einen breiten Weg:
Da kam ein Engelein und wollt’ mich abweisen.
Ach nein! Ich ließ mich nicht abweisen!
Ich bin von Gott und will wieder zu Gott!
Der liebe Gott wird mir ein Lichtchen geben,
Wird leuchten mir bis in das ewig selig Leben!
—From Des Knaben Wunderhorn
In English
Primeval Light
O little red rose!
Man lies in greatest need!
Man lies in greatest pain!
How I would rather be in heaven.
There came I upon a broad path
when came a little angel and wanted to turn me away.
Ah no! I would not let myself be turned away!
I am from God and shall return to God!
The loving God will grant me a little light,
Which will light me into that eternal blissful life!
—From Des Knaben Wunderhorn

BEŞİNCİ BÖLÜM:

Original German
Aufersteh’n, ja aufersteh’n
Wirst du, Mein Staub,
Nach kurzer Ruh’!
Unsterblich Leben! Unsterblich Leben
wird der dich rief dir geben!
Wieder aufzublüh’n wirst du gesät!
Der Herr der Ernte geht
und sammelt Garben
uns ein, die starben!
—Friedrich Klopstock
O glaube, mein Herz, o glaube:
Es geht dir nichts verloren!
Dein ist, ja dein, was du gesehnt!
Dein, was du geliebt,
Was du gestritten!
O glaube
Du wardst nicht umsonst geboren!
Hast nicht umsonst gelebt, gelitten!
Was entstanden ist
Das muss vergehen!
Was vergangen, auferstehen!
Hör’ auf zu beben!
Bereite dich zu leben!
O Schmerz! Du Alldurchdringer!
Dir bin ich entrungen!
O Tod! Du Allbezwinger!
Nun bist du bezwungen!
Mit Flügeln, die ich mir errungen,
In heißem Liebesstreben,
Werd’ ich entschweben
Zum Licht, zu dem kein Aug’ gedrungen!
Sterben werd’ ich, um zu leben!
Aufersteh’n, ja aufersteh’n
wirst du, mein Herz, in einem Nu!
Was du geschlagen
zu Gott wird es dich tragen!
—Gustav Mahler

 

In English
Rise again, yes, rise again,
Will you My dust,
After a brief rest!
Immortal life! Immortal life
Will He who called you, give you.
To bloom again were you sown!
The Lord of the harvest goes
And gathers in, like sheaves,
Us together, who died.
—Friedrich Klopstock
O believe, my heart, O believe:
Nothing to you is lost!
Yours is, yes yours, is what you desired
Yours, what you have loved
What you have fought for!
O believe,
You were not born for nothing!
Have not for nothing, lived, suffered!
What was created
Must perish,
What perished, rise again!
Cease from trembling!
Prepare yourself to live!
O Pain, You piercer of all things,
From you, I have been wrested!
O Death, You conqueror of all things,
Now, are you conquered!
With wings which I have won for myself,
In love’s fierce striving,
I shall soar upwards
To the light which no eye has penetrated!
Die shall I in order to live.
Rise again, yes, rise again,
Will you, my heart, in an instant!
That for which you suffered,
To God shall it carry you!
—Gustav Mahler

Şimdi yeniden dirilme zamanı:

Comments

comments

  2 comments for “Affetmiyorumaffet Mahler, Gustav | Senfoni No. 2 Resurrection ( Yeniden Diriliş )

  1. 31 Mayıs 2018 at 23:21

    Hahahahaa guzel olmus:) ama klarinet’i affetmemenizi de ben affedemedim:)

    Sevgiler,
    Nisan

    • 1 Haziran 2018 at 00:14

      Kıyamet gününün önceki gecesinde tek başına bırakılan ve korku içinde çırpınan o kuş ( ah zavallıcık… ) için Mahler’i affetme baskılarına ne kadar dayanırız bilemeyiz ama o klarnet yok mu… Ah o klarnet… Dünya yıkılsa da; Yeniden Diriliş’e kadar o klarneti affetmemiz mümkün değil. AffetmiyorumAffet!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

seventeen + nine =

Araç çubuğuna atla